Darowizny na rzecz małoletnich a procedury w Sądzie Pokoju
W przypadku darowizn na rzecz małoletnich należy pamiętać o szczególnych przepisach prawnych wynikających z ograniczonej zdolności do czynności prawnych osób poniżej 18. roku życia. Wiele czynności związanych z przyjęciem darowizny oraz zarządzaniem majątkiem małoletnich wymaga udziału Sądu Pokoju.
Przypadki wymagające zgody Sądu Pokoju
Zgoda Sądu Pokoju jest konieczna w następujących sytuacjach:
- Akceptacja darowizny przez opiekuna prawnego
Jeżeli małoletni nie ma rodziców ani dziadków zdolnych do reprezentowania go, darowiznę w jego imieniu przyjmuje opiekun prawny. W takim przypadku opiekun musi uzyskać zgodę Sądu Pokoju. - Zarządzanie majątkiem dziecka
Każda czynność przekraczająca zwykły zarząd majątkiem małoletniego, np. sprzedaż nieruchomości, zakup nowych aktywów za środki dziecka czy wypłata większych sum z konta bankowego dziecka, wymaga uzyskania zgody sądu. - Wprowadzenie klauzul ochronnych w akcie darowizny
W akcie darowizny mogą być wprowadzone klauzule szczególne, takie jak klauzula dyskrecji, uniemożliwiająca poinformowanie małoletniego o darowiźnie przed osiągnięciem określonego wieku, lub zastrzeżenie prawa użytkowania nieruchomości przez darczyńcę. W takich przypadkach konieczne może być zatwierdzenie tych klauzul przez sąd.
Postępowanie przed Sądem Pokoju
Procedura składania wniosku do Sądu Pokoju obejmuje:
- przygotowanie pisemnego wniosku zawierającego uzasadnienie danej czynności,
- załączenie dokumentacji potwierdzającej okoliczności sprawy, np. aktu darowizny, dokumentów potwierdzających wartość majątku lub inne wymagane załączniki,
- przedstawienie dowodów, że planowana czynność leży w interesie małoletniego.
Sąd Pokoju rozpatruje wnioski z uwzględnieniem ochrony interesów małoletniego oraz zgodności proponowanych działań z przepisami prawa.
Znaczenie udziału Sądu Pokoju
Rola Sądu Pokoju w sprawach darowizn dla małoletnich polega przede wszystkim na zapewnieniu, że ich interesy są odpowiednio chronione. Decyzje sądu zapobiegają potencjalnym nadużyciom oraz gwarantują, że majątek dziecka będzie zarządzany zgodnie z jego dobrem.
Agnieszka Maria Sità
Jestem prawnikiem, absolwentką Wydziału Prawa i Kryminologii Uniwersytetu Łódzkiego, tłumaczem przysięgłym języka francuskiego i włoskiego oraz akredytowanym mediatorem rodzinnym i spadkowym przy Sądzie Pierwszej Instancji w Brukseli. Ukończyłam interdyscyplinarne studia z psychotraumatologii klinicznej i wiktymologii na Uniwersytecie Paris V oraz w Centre de Psychotraumatologie Montoyer w Brukseli. Odbyłam również podyplomowe studia z zakresu praw cudzoziemców na ULB i w ADDE – co okazało się niezwykle pomocne w mojej pracy z osobami przybywającymi z Ukrainy do Belgii.
Od 2018 roku posiadam uprawnienia mediatora długów w postępowaniu polubownym, które uzyskałam po odbyciu stażu w Centre d’Appui de la Ville de Bruxelles. Tam miałam okazję pracować z osobami zadłużonymi – od analizy dokumentów, przez ocenę zasadności roszczeń, aż po negocjacje z wierzycielami i komornikami w celu ustalenia realistycznego planu spłat. Zdobyłam również doświadczenie w Prokuraturze Okręgowej w Żninie oraz w kancelarii prawnej Marcinkowski i Wspólnicy w Łodzi.
Od ponad 18 lat mieszkam w Belgii, gdzie przez dłuższy czas pracowałam w strukturach europejskich oraz dla polskich władz regionalnych. Praca w zbiurokratyzowanym środowisku, w którym dominowały raporty i procedury, uświadomiła mi, że moje miejsce jest w bezpośrednim kontakcie z ludźmi. Połączyłam pasję do psychologii i prawa, zakładając w Brukseli Interdyscyplinarne Centrum „Porada”.
W 2019 roku zainicjowałam powstanie Stowarzyszenia Trampolina ASBL, którego celem było świadczenie pomocy prawno-psychologicznej dla Polonii w Belgii. Od 2020 roku Trampolina została partnerem projektu „Elles pour Elles. Kobiety dla kobiet. Przełam ciszę”, oferującego bezpłatne wsparcie dla osób doświadczających przemocy. Projekt ten, finansowany z dotacji Regionu Stołecznego Brukseli oraz Regionu Walonii, zyskał ogromne uznanie i odpowiedział na pilne potrzeby wielu kobiet.
Po ponad pięciu latach zaangażowania w „Elles pour Elles” podjęłam jednak decyzję o całkowitym skoncentrowaniu się na mediacjach rozwodowych i rodzinnych. Wierzę, że sprawiedliwość negocjowana – oparta na szacunku, dialogu i wspólnym poszukiwaniu rozwiązań – ma zdecydowaną przewagę nad wieloletnimi i kosztownymi postępowaniami sądowymi. Dlatego też obecnie prowadzę własną praktykę mediacyjną Equi-Libre w ramach Trampolina ASBL, oferując parom w kryzysie konstruktywne i ludzkie podejście do rozstania, opieki nad dziećmi i podziału majątku.
Od 2018 roku współpracuję także z kancelarią notarialną w Brukseli.
W 2020 roku zostałam wpisana na listę tłumaczy przysięgłych języka francuskiego przy belgijskim Ministerstwie Sprawiedliwości.